آلمان برای جلوگیری از خاموشی به زغال سنگ متکی است • آیا این کافی است؟

بسیاری از مردم این را نمی دانند

پل هوم وود،

اختصاصی: یک سند داخلی SPD تغییری توسط وزیر اقتصاد در مورد حذف تدریجی زغال سنگ را نشان می دهد.

این پروژه بزرگ برای دگرگونی سبز تولید برق آلمان بود – و شاید خیره کننده ترین پروژه سیاست انرژی دولت ائتلافی آلمان: پس از تعطیلی انرژی هسته ای و حذف تدریجی زغال سنگ در سریع ترین زمان ممکن، گاز طبیعی در خدمت خواهد بود. به عنوان فناوری پل – به دنیای جدید و سبز برق در آلمان.
آن پل به دنیای جدیدی از برق بود که در آن انرژی های تجدیدپذیر، به ویژه خورشیدی و باد، سرعت را تعیین کردند. آنگلا مرکل قبلاً این “نوبت” را به عنوان صدراعظم مشخص کرده بود. به عنوان یک “پشتیبان” برای افسردگی تاریک، یعنی. هنگامی که خورشید به اندازه کافی نمی تابد و باد به اندازه کافی نمی وزد، نیروگاه های جدید، بسیار کارآمد و طبق خواسته هابک، وزیر اقتصاد، نیروگاه های گاز طبیعی آینده که به طور ایده آل با انرژی هیدروژنی کار می کنند، گام هایی برای تامین برق خواهند برداشت.
این طرح دولت فدرال و بالاتر از همه وزیر اقتصاد آن رابرت هابک (حزب سبز) است. این طرح همچنین نامی دارد: به اصطلاح استراتژی نیروگاهی. هدف این استراتژی تشویق ساخت نیروگاه های گازی جدید در آلمان با ظرفیت حداقل 15 گیگاوات بود. ساخت حداقل 30 نیروگاه بزرگ تا سال 2030. حتی این یک چالش است. اما پس از آن جنگ روسیه علیه اوکراین آغاز شد. و سپس سیاست های ریاضتی وزیر دارایی فدرال و اخیراً بحران بودجه در پایان سال 2023 بود.
اما اول: جنگ در اوکراین به سرعت روشن کرد که گاز طبیعی برای آلمان اساساً فقط از طریق خط لوله از نروژ یا به شکل گاز طبیعی مایع (LNG) در دسترس است. LNG از نظر شیمیایی گاز طبیعی است، اما مایع و 162 درجه سرد است. اما همچنین بسیار گران و کاملاً کثیف است (sic).
برای برخی، این روزها “گران” یک اصطلاح نسبی است. کثیف نیست: در ایالات متحده، LNG با فرکینگ تولید می‌شود، سپس باید تا دمای منفی 162 درجه خنک شود و انرژی زیادی مصرف شود، و سپس با زحمت و با انتشار CO2 بالا در سراسر اقیانوس‌های جهان و روی نفتکش‌هایی که از نفت سنگین استفاده می‌کنند، منتقل شود. و زباله های پالایشگاهی به عنوان سوخت.
در بنادر دریای شمال و دریای بالتیک، برق باید از طریق پایانه های شناور LNG که پس از شروع جنگ به سرعت خریداری شده اند، به شبکه خط لوله گاز طبیعی آلمان وارد شود. حداقل یکی از این پایانه‌ها قبلاً در استرالیا از رده خارج شده بود، زیرا وسیله نقلیه شناور برای صخره‌های مرجانی فراساحلی مفید بود.
با جنگ، تولید برق زغال سنگ دوباره مد شد
بنابراین، طرح هابک برای دگرگونی سبز در تولید برق آلمان تا حدودی با جنگ پوتین آلوده شد. اما در مه جنگ پنهان شده و عموم مردم تا حد زیادی متوجه آن نمی شوند. آلمان به جای خرید گاز طبیعی از جنگ افروزان، واردکننده گاز طبیعی مایع خواهد شد. خرابکاری خط لوله گاز نورد استریم 2 یکی دیگر از رویدادهای تعیین کننده بود. به نظر می رسید طرح هابک هیچ جایگزینی نداشت.
در همین حال، وزیر اقتصاد فدرال با طرح خود با مشکل دوم مواجه شد. این بار بیشتر به پول مربوط می شود، یعنی پول مالیات آلمان. پس از توافق وزارتخانه ها و شرکای ائتلاف بر روی یک مفهوم اولیه برای استراتژی نیروگاه – که هابک با افتخار در ماه اوت اعلام کرد – مشخص شد: تا آنجا که به قانون کمک های دولتی اتحادیه اروپا مربوط می شود، استراتژی نیروگاه فقط یک مشکل بزرگ نیست، بلکه بسیار گران است: 60 میلیارد یورو طی 15 سال. وزیر دارایی فدرال قبلاً پرسیده است که آیا نمی تواند ارزان تر باشد. و این سوال از قبل در اتاق وجود داشت: اگر انرژی هسته‌ای دیگر برای ورود به این شکاف در دسترس نباشد، آیا جایگزینی برای تولید برق با سوخت زغال سنگ وجود ندارد؟
نیروگاه های پشتیبان عمدتاً نیروگاه های زغال سنگ هستند
سپس بحران بودجه پیش آمد. وزارت اقتصاد فدرال به اعضای کمیته انرژی بوندستاگ گفت که استراتژی نیروگاه “برای کوتاه مدت به تعویق افتاده است”. در برنامه بودجه فدرال جدید که روز چهارشنبه اعلام شد، تامین مالی این استراتژی دو سال به تعویق افتاده است. بنابراین برای دوره بعدی انتخابات ضروری است. اینکه آیا این استراتژی بازخواهد گشت یا نه، و اینکه چگونه ممکن است به نظر برسد، سوال برانگیزتر از همیشه است. اکنون واضح است که ظاهراً این تغییری را آغاز کرده است که می تواند برای سبزها در دولت فدرال اهمیت وجودی داشته باشد.
در پیش نویس برنامه کاری فعلی گروه پارلمانی SPD برای نیمه اول سال 2024، که توسط برلینر سایتونگ مشاهده شد و در تاریخ 4 ژانویه منتشر شد، استراتژی نیروگاه به طور کامل وجود ندارد. این برنامه کاری جدید همچنین منعکس کننده برنامه های وزارت اقتصاد به رهبری هابک است. با این حال، در سند قبلی، سال 2023 همچنان با توجه به “باز بودن جدول زمانی” درج شده بود. در عوض، سند فعلی SPD در مورد افزایش استفاده از نیروگاه های آماده به کار در شبکه صحبت می کند.
این برای افراد عادی بی ضرر به نظر می رسد. نیروگاه های پشتیبان در حال حاضر عمدتاً نیروگاه های زغال سنگ هستند. به عبارت دقیق‌تر، نیروگاه‌های قدیمی هستند که 40 سال یا بیشتر پشت سر گذاشته‌اند و برق تولیدی آن‌ها از زغال سنگ یا زغال سنگ سخت تامین می‌شود. اینها نیروگاه هایی هستند که در واقع باید مدت ها پیش از رده خارج می شدند، اما توسط آژانس شبکه فدرال، به رهبری رئیس جمهور کلاوس مولر (حزب سبز)، برای اطمینان از امنیت تامین و پایداری شبکه برق، بسته شدن آنها ممنوع شد.
مانور احتمالی فاش شده توسط سند گروه پارلمانی SPD چیزی جز بدون دلیل است: از آنجایی که نیروگاه‌های گازی جدید آنطور که می‌خواهیم عملی نمی‌شوند، زغال سنگ برای تولید برق نه تنها نباید در شبکه زیر برگ‌های انجیر باقی مانده باشد. اما حتی به شدت مورد استفاده قرار می گیرند.
مطمئناً یک منطقی در این مورد وجود دارد: سال 2030 از تاریخ مطلوب حذف زغال سنگ دورتر و دورتر می شود. اما وابستگی آلمان به LNG گران و کثیف کاهش خواهد یافت. و آلمان کمتر مستعد باج گیری ژئوپلیتیکی خواهد بود – تنوع کلمات کلیدی. با توجه به انتخابات ایالات متحده، شرط بندی همه چیز بر روی LNG کاملاً خطرناک است.
اینکه آیا توده های زغال سنگ قدیمی می توانند نقش خود را به عنوان جایگزینی برای استراتژی شکست خورده نیروگاه گاز سوز و به عنوان یک ابزار چانه زنی ژئوپلیتیکی ایفا کنند، یک سوال – و در نهایت، مهمتر از همه، یک سوال فنی است. مورد دیگر این است که آیا هابک و حزب سبز در انتخابات بعدی جان سالم به در خواهند برد، زیرا اهداف بلندپروازانه حذف تدریجی زغال سنگ را قربانی چنین محدودیت‌هایی کرده‌اند. طرحی که هابک در ماه اکتبر در برنامه Maischberger اعلام کرد مبنی بر اینکه دیگر به ذخایر زغال سنگ در زمستان 2024/2025 وابسته نباشد، به وضوح کار نمی کند. در هر صورت، هابک اکنون چیزی برای توضیح برای مخاطبانش دارد.
ترجمه نت صفر ساعت

https://netzerowatch.us4.list-manage.com/track/click

همانطور که روز گذشته پیشنهاد کردم، از نظر اهداف اتحادیه اروپا در سال 2030، واقعیت بر فانتزی سبز غلبه خواهد کرد.

در مورد آلمان، این به معنای افزایش نیروی زغال سنگ برای جایگزینی هسته ای و گاز است.

به این گوهر توجه ویژه داشته باشید:

نیروگاه های پشتیبان در حال حاضر عمدتاً نیروگاه های زغال سنگ هستند. به عبارت دقیق‌تر، نیروگاه‌های قدیمی هستند که 40 سال یا بیشتر پشت سر گذاشته‌اند و برق تولیدی آن‌ها از زغال سنگ یا زغال سنگ سخت تامین می‌شود. اینها نیروگاه هایی هستند که در واقع باید مدت ها پیش از رده خارج می شدند، اما توسط آژانس شبکه فدرال، به رهبری رئیس جمهور کلاوس مولر (حزب سبز)، برای اطمینان از امنیت تامین و پایداری شبکه برق، بسته شدن آنها ممنوع شد.

به عبارت دیگر، بخش عظیم نیروگاه‌های جدید زغال‌سنگ ساخته شده در دهه گذشته بدون توجه به بارگذاری پایه ادامه خواهد داشت.

پشتیبان‌گیری برای انرژی‌های تجدیدپذیر متناوب از نیروگاه‌های ۴۰ ساله‌ای که قبلاً باید تعطیل می‌شدند، به دست می‌آید.

اما این پاراگراف بیشتر مربوط به انگلستان است:

پس چگونه احمقی‌هایی مانند اسکیدمور و میلی‌بند می‌توانند توقف توسعه بیشتر گاز دریای شمال را توجیه کنند، اگر واقعاً نگران انتشار گازهای گلخانه‌ای هستند؟