مورد آسیب شناسی ماه – ملارد

adminاکتبر 11, 2023

20 خواندن این مطلب 4 دقیقه زمان میبرد

علائم بالینی در غازهای برفی شامل تکان دادن از یک طرف به سمت دیگر، شنای دایره ای و بی حالی است. دو غاز برفی و یک قو شیپور که همراه با اردک اردک ارائه شده بودند، مبتلا به ویروس آنفلوانزای پرندگان (AIV) تشخیص داده شدند. درخت اردک برای AIV منفی بود.

یافته های ناخالص: هیچ نقطه پرت قابل توجهی وجود نداشت. مقدار کمی چربی زیر جلدی و چربی دهانه رحم، احشایی و اپیکارد قابل توجهی بود. عضله سینه ای کمی آتروفی و چسبنده بود (کم آبی). کلیه ها قرمز و نارنجی با الگوی مشبک برجسته هستند.

هیستوپاتولوژی: مزانژیوم گلومرولی اغلب توسط مواد بی‌سلولی، ائوزینوفیلیک از بین می‌رود (شکل 1A). مواد مشابهی در بینابینی و گاهی اوقات در مخروط های مدولاری وجود دارد (شکل 1B). این ماده با رنگ قرمز روشن تا نارنجی با رنگ قرمز کنگو (شکل 1C,D) رنگ می‌کند و انکسار دوگانه سبز-سیبی را در زیر نور قطبی شده نشان می‌دهد (شکل 1E,F). متاپلازی استخوانی و کانی سازی پراکنده در پارانشیم کلیه وجود داشت. مواد ائوزینوفیل آمورف مشابهی در دیواره شریانی طحال، فولیکول های اطراف در غده تیروئید و در غده فوق کلیوی دیده می شود.

شکل 1. فتومیکروگراف های یک اردک اردک (انس پلاتیرینکوسمرده در میسوری، ایالات متحده آمریکا پیدا شد (A) مزانژیوم گلومرولی (ستاره) توسط مواد بی‌سلولی، ائوزینوفیلیک گشاد می‌شود. لکه H&E. (ب) لوله ها در مخروط های مدولاری اغلب توسط مواد بی شکل، ائوزینوفیلیک و بدون سلول احاطه شده اند. لکه H&E. (C) ماده قرمز روشن مثبت تا نارنجی قرمز کنگو (آمیلوئید؛ فلش) بینابینی قشر مغز را گسترش می دهد. لکه قرمز کنگو (د) مزانژیوم گلومرولی توسط مواد قرمز روشن مثبت تا نارنجی (آمیلوئید، نوک پیکان) گشاد می شود. لکه قرمز کنگو (E) بزرگنمایی کم کلیه که رسوبات آمیلوئیدی را با انکسار دوگانه سبز سیب زیر نور پلاریزه نشان می دهد. لکه قرمز کنگو (F) بزرگنمایی بیشتر یک گلومرول که رسوبات آمیلوئیدی با انکسار دوگانه سبز-سیبی را در زیر نور قطبیده (سر پیکان) نشان می دهد. لکه قرمز کنگو

تشخیص علت شناسی: آمیلوئیدوز کلیه ها، طحال، تیروئید و غدد فوق کلیوی

نامگذاری: آمیلوئید و آمیلوئیدوز بر اساس پروتئین فیبریل آمیلوئید “A” و به دنبال آن پیش ساز پروتئین فیبریل طبقه بندی می شوند. حداقل هشت پیش ساز آمیلوئید در حیوانات شناخته شده است. به عنوان مثال، AL-amyloid نشان دهنده آمیلوئید مشتق شده از زنجیره سبک ایمونوگلوبولین است و AA-amyloid به آمیلوئید مشتق شده از پروتئین A-amyloid سرم (SAA) اشاره دارد.

اتیولوژی: بیش از 25 نوع پروتئین برای تجمع، نامحلول شدن و رسوب در بافت ها به عنوان ورقه های ß تا شده پروتئین فیبریل آمیلوئید شناخته شده است. آمیلوئیدوز سیستمیک می تواند به دلیل AL-آمیلوئیدوز، AA-آمیلوئیدوز یا آمیلوئیدوز خانوادگی باشد. رایج ترین شکل آمیلوئید در پرندگان AA-amyloid است. این یکی از علل شایع آمیلوئیدوز در پرندگان آبزی و یکی از علل مهم مرگ و میر در پرندگان است Anseriformes. AA- آمیلوئیدوز می تواند ثانویه و همراه با التهاب مزمن (مانند مایکوباکتریوز یا پودودرماتیت) یا نئوپلازی باشد، یا می تواند ایدیوپاتیک باشد. AA-آمیلوئیدوز در پرندگان ممکن است با یک کپی از ژن SAA در ژنوم اردک که در غیاب التهاب بیان می شود فامیلی باشد. تزريق آزمايشي آميلوييد داخل وريدي يا خوراكي، انتقال را در گونه هاي پرندگان نشان داده است.

بیماری: آمیلوئیدوز گروهی از بیماری های پروتئینی است که با رسوب آمیلوئید در یک یا چند بافت مشخص می شود.

توزیع: در سراسر جهان.

محدوده میزبان: مردم، حیوانات اهلی و حیوانات وحشی. در گونه های پرنده بیشترین فراوانی در Anseriformes (بخصوص آناتیدها) بی ادب مانندو Phoenicopteriformesاما آمیلوئیدوز در اکثر پرندگان رخ می دهد.

پاتوژنز: مکانیسم هایی که به پروتئین ها اجازه می دهد فیبرهای آمیلوئید را تشکیل دهند به خوبی شناخته نشده اند. آمیلوئیدوز زمانی اتفاق می‌افتد که پروتئین‌ها به اشتباه تا شوند و به صورت فیبریل در بافت‌ها رسوب کنند.

علائم بالینی: علائم بالینی متفاوت است با توجه به اینکه کدام اندام ها و تا چه حد تحت تأثیر قرار می گیرند، بنابراین معمولاً غیر اختصاصی هستند. به عنوان مثال، رسوب موضعی آمیلوئید ممکن است علائم بالینی ایجاد نکند، در حالی که رسوب در کلیه یا کبد ممکن است منجر به نارسایی کلیه یا کبد شود.

آسيب شناسي: به طور فاحش، اندام ها ممکن است بزرگ و سفت شده با رنگ پریدگی یا تغییر رنگ. ممکن است شکستگی کبد یا طحال همراه با خونریزی سلومیک رخ دهد. از نظر میکروسکوپی آمیلوئید ائوزینوفیلیک کم رنگ، همگن، بدون سلول و رسوب خارج سلولی است. رنگ آن نارنجی تا قرمز با قرمز کنگو است و در نور قطبی شده دوشکستگی سبز-سیبی را نشان می دهد. یک مطالعه بر روی پرندگان آبزی کبد، طحال، غده فوق کلیوی، کلیه و تیروئید را به عنوان شایع ترین مکان های رسوب آمیلوئید گزارش کرد.

تشخیص: آمیلوئید با میکروسکوپ با رنگ‌آمیزی قرمز کنگو و انکسار دوگانه سبز سیب زیر نور پلاریزه شناسایی می‌شود. رنگ آمیزی تیوفلاوین T به فیبرهای آمیلوئید می چسبد و با میکروسکوپ فلورسانس قابل مشاهده است. شناسایی نوع آمیلوئید نیاز به مطالعات ایمونوهیستوشیمی، TEM و ژنتیک دارد.

تاثیر بر جمعیت حیات وحش: آمیلوئیدوز است در نظر گرفته نمی شود که تأثیر قابل توجهی بر سلامت جمعیت حیات وحش داشته باشد.

مدیریت: مدیریت این بیماری در طبیعت عملی نیست.

منابع:

فنتون اچ، مک منامون آر و هاورث ای دبلیو. 2018. Anseriformes، Ciconiiformes، Charadriiformes و Gruiformes. که در: آسیب شناسی حیوانات وحشی و باغ وحش. Terio KA، McAloose D و St. Leger J.، ویراستاران. الزویر، کالیفرنیا، صفحات 697-721. https://doi.org/10.1016/B978-0-12-805306-5.00029-8.
Landman WJM، Gruys E، Gielkens ALJ. 1377. آمیلوئیدوز پرندگان. پاتول پرندگان: 27: 437-449. https://doi.org/10.1080/03079459808419367.
Tanaka S, Dan C, Kawano H, Omoto M, Ishihara T. 2008. مطالعه پاتولوژیک آمیلوئیدوز در رنگ ماکیان (قو لال) و دیگر پرندگان آبزی. مد مول مورفول 41: 99-108. https://doi.org/10.1007/s00795-008-0401-3.
Woldemeskel M. 2012. مروری کوتاه بر آمیلوئیدوز در حیوانات. Vet Med Int: شناسه مقاله 427296: 1–11. https://doi.org/10.1155/2012/427296.