چگونه یک مطالعه نادیده گرفته شده در یک قرن پیش به بحران رودخانه کلرادو کمک کرد

یوجین کلاید لارو اندازه گیری جریان را از نهر هاواسو، شاخه ای از رودخانه کلرادو، در پارک ملی گرند کانیون تازه تاسیس در سال 1923 جمع آوری کرد. اعتبار: USGS

هیدرولوژیست Shemin Ge بر یادگیری از اشتباهات گذشته در مدیریت منابع آبی رودخانه کلرادو تاکید می کند. او با برجسته کردن کار نادیده گرفته شده یوجین کلاید لا رو، خواستار گنجاندن داده های علمی و دیدگاه های بومی در بررسی تخصیص آب تا سال 2026 با توجه به چالش های فعلی و تأثیرات تغییرات آب و هوایی است.

وقتی صحبت از رودخانه کلرادو می شود، تاریخ اغلب تکرار می شود، اما لازم نیست.

این پیامی است که از سوی آب‌شناس CU Boulder، Shemin Ge، که اخیراً ارائه کرده است یک قطعه کمی شناخته شده از تاریخ از رودخانه در نشست اتحادیه ژئوفیزیک آمریکا (AGU) در سانفرانسیسکو.

به گفته جی، داستان هیدرولوژیست یوجین کلاید لارو، می تواند به توضیح بحران فعلی آب که بسیاری از ایالت های غرب آمریکا با آن مواجه هستند کمک کند.

La Rue اندازه گیری ها را از نهر Nankoweap در نزدیکی گراند کانیون جمع آوری می کند. اعتبار: USGS

ارائه جنرال الکتریک حول محور تصمیمی بود که در سال 1922 اتخاذ شد، زمانی که هفت مردی که کمیسیون رودخانه کلرادو را تشکیل می‌دادند به توافق رسیدند تا آب رودخانه کلرادو را تقسیم کنند. این آبراه بیش از 1450 مایل می پیچد و از هفت ایالت عبور می کند. این کمیسیون بر برآورد سرویس احیای ایالات متحده تکیه کرد که نشان می دهد هر سال 16.4 میلیون فوت جریب آب از طریق رودخانه در لیز فری، آریزونا جریان می یابد. (یک فوت جریب برابر با مقدار آبی است که برای زیر آب بردن یک هکتار زمین به عمق 1 فوت نیاز دارید).

اما، جنرال الکتریک گفت، کمیسیون همچنین نتوانست دومین بررسی و بررسی کمتر مطلوب از سال 1916 را در نظر بگیرد. لا رو، که برای سازمان زمین شناسی ایالات متحده کار می کرد، با تکیه بر داده های میدانی خود، محاسبه کرد که رودخانه کلرادو در حال تخلیه است. فقط 15 میلیون هکتار آب.

جنرال الکتریک، استاد گروه علوم زمین شناسی در CU Boulder، می گوید: «این جالب است که چگونه چنین کارهای خوبی در آن زمان نادیده گرفته شد، چه عمدی یا صرفاً از روی ناآگاهی بود.

او نگران است که ممکن است دوباره اتفاق بیفتد.

هربرت هوور، وزیر بازرگانی وقت آمریکا به همراه اعضای کمیسیون رودخانه کلرادو در طی امضای قرارداد رودخانه کلرادو. اعتبار: اداره احیای ایالات متحده

در سال 2022، دریاچه مید و دریاچه پاول، دو مخزن اصلی رودخانه کلرادو، خشک شدند تا سطحی که قبلاً دیده نشده بود، و این نگرانی را ایجاد کرد که آنها می توانند به سمت یک وضعیت “استخر مرده” حرکت کنند که در آن آب می تواند جریان داشته باشد اما نه و از آن خارج شود. مخازن

هفت ایالت تحت کنوانسیون رودخانه کلرادو در حال حاضر برای بازنگری بسته ای از توافقنامه ها و دستورالعمل ها تا سال 2026 کار می کنند. Ge امیدوار است که این بار، رهبران از نزدیک با دانشمندان و طیف وسیعی از اعضای جامعه، به ویژه گروه های بومی – همه برای ایجاد قانون همکاری کنند. از رودخانه، که در نظر می گیرد چقدر آب در غرب در حال حاضر و در آینده وجود دارد.

او گفت که این مهم تر خواهد شد، زیرا تغییرات آب و هوایی همچنان به ذوب شدن برف رو به کاهش غرب ادامه می دهد.

جی می‌گوید: «خیلی چیزها است که می‌توانیم از تاریخ یاد بگیریم تا نحوه مدیریت آب خود را بهبود ببخشیم. “در حال حاضر، فکر نمی کنم به اندازه کافی کار کنیم.”

سطح آب دریاچه مید در نزدیکی سد هوور در سال 2021 در حال کاهش است.

سفر رودخانه

او برای اولین بار در مورد داستان La Rue از کتاب 2019 مطلع شد.لعنت بر علماثر اریک کوهن و جان فلک. او و همکارانش در مورد بینش خود نوشتند تابستان امسال در مجله “Eos”.

به آن به عنوان یک داستان دو درجه فکر کنید.

در اوایل سال 1914، La Rue بسیاری از رودخانه و شاخه های آن را طی کرد و اطلاعات دست اولی در مورد جریان آب جمع آوری کرد. این شامل اندازه گیری عمق رودخانه و سرعت جریان آن است.

Ge گفت: “ما هنوز این کار را در مقدمه دوره های زمین شناسی انجام می دهیم.” “این بسیار کم تکنولوژی است، اما ظریف است.”

در مقابل، کمیسیون رودخانه کلرادو، به رهبری وزیر بازرگانی و رئیس جمهور آینده، هربرت هوور، برای رسیدن به برآورد خود از 16.4 میلیون جریب فوت، بر یک نظرسنجی بسیار کم‌دقت تکیه کرد: اندازه‌گیری‌هایی که فقط در یک مکان در نزدیکی یوما، آریزونا انجام شد. صدها مایل در جنوب لیز فری.

جی گفت: «آنها تعداد بیشتری را گرفتند. “تعداد بزرگتر احتمالاً بحث تخصیص را آسان تر می کرد زیرا آب بیشتری برای تقسیم وجود داشت.”

40 میلیون نفری که امروزه برای آب خود به رودخانه کلرادو وابسته هستند ممکن است هزینه آن را بپردازند.

درس گرفتن از گذشته

امروزه، تحقیقات جریان رودخانه کلرادو را در حدود 13 میلیون جریب فوت در سال نشان می‌دهد که حتی تخمین‌های کوچک La Rue را نیز تخیلی می‌کند.

با این حال، رودخانه کلرادو به تخصیص آب بر اساس ارزش 16.4 میلیون فوت جریب ادامه می دهد: کلرادو، نیومکزیکو، یوتا و وایومینگ با هم ادعا می کنند 7.5 میلیون جریب فوت است. آریزونا، کالیفرنیا و نوادا به همین میزان هستند و تخمین زده می شود که مکزیک 1.4 میلیون نفر را جذب کند.

جنرال الکتریک امیدوار است که تا سال 2026، این هفت ایالت کاری را انجام دهند که هوور نتوانست انجام دهد – از بهترین علم موجود برای توسعه تخمین‌های واقع بینانه از میزان آب احتمالی در ده‌ها سال آینده به پایین رودخانه استفاده کنند. وی افزود که گروه های محلی باید بخش مهمی از این روند باشند. چندین قبیله دارای برخی از قدیمی ترین حقوق آب در غرب ایالات متحده هستند، اما فاقد زیرساخت برای دسترسی به بیشتر سهم خود هستند.

جی گفت: «ما به اندازه کافی در مورد میزان آب رودخانه کلرادو صحبت نمی کنیم. ما در مورد خشکسالی، زیرساخت ها و حفظ آب صحبت می کنیم. اما آیا اولین کار نباید این باشد که ببینیم واقعا چقدر آب داریم؟ خیلی کمتر از آن چیزی است که ما فکر می کنیم.»