یک کارآزمایی بالینی جدید نشان داده است که طول مدت درمان شخصی بر اساس آزمایش خون به طور قابل توجهی بقا و بهبودی در CLL را افزایش می دهد و پیشرفت بزرگی را در درمان سرطان خون نشان می دهد.
درمان شخصی نرخ بقا را در بیماران مبتلا به لوسمی CLL افزایش می دهد.
مطالعه فاز سوم انجام شده توسط دانشگاه لیدز دریافتند که درمان شخصی برای شایع ترین نوع لوسمی در بزرگسالان بقای بیمار را طولانی تر می کند و بهبودی را حفظ می کند.
این تحقیق مهم اخیراً در مجله پزشکی نیوانگلند و در شصت و پنجمین نشست و نمایشگاه سالانه انجمن هماتولوژی آمریکا (ASH) در سن دیگو برجسته شد.
داده‌ها نشان می‌دهند که مدت زمان درمان را می‌توان برای هر بیمار، با استفاده از آزمایش‌های منظم خون برای نظارت بر پاسخ آنها، شخصی‌سازی کرد. در این مطالعه، این رویکرد منجر به بهبود قابل توجهی در بقای بدون پیشرفت و بقای کلی در بیماران مبتلا به لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL) شد که قبلاً درمان نشده بودند. این اثر در بیمارانی که بدتر از درمان استاندارد انجام می دهند، مانند بیمارانی که دارای جهش های ژنتیکی خاص هستند، قوی تر است.
رویکرد درمانی شخصی و اثربخشی آن
بیماران مسن ترکیبی از داروهایی را دریافت می‌کنند که رشد سرطان را برای دوره‌های زمانی مختلف مسدود می‌کند، بسته به اینکه بیماری آنها چقدر سریع تحت تأثیر قرار می‌گیرد.
این مطالعه نشان داد که این رویکرد به طور قابل توجهی بقای بدون پیشرفت و بقای کلی را در مقایسه با درمان استاندارد برای CLL بهبود بخشید، به طوری که بیش از 19 بیمار از 20 بیمار سه سال پس از شروع درمان در حال بهبودی بودند.
این کارآزمایی که FLAIR نام دارد، یک کارآزمایی تصادفی‌سازی و کنترل‌شده فاز III برای CLL درمان‌نشده است که در بیش از 100 بیمارستان در بریتانیا در حال انجام است. این توسط Cancer Research UK، Janssen Research & Development، LLC و AbbVie Pharmaceutical Research و توسعه تامین می شود.
پیتر هیلمن، نویسنده اصلی، پروفسور هماتولوژی تجربی در دانشکده پزشکی دانشگاه لیدز و مشاور افتخاری هماتولوژیست در بیمارستان‌های آموزشی لیدز، NHS Trust، گفت: یافته‌های ما نشان می‌دهد که برای این گروه از بیماران درمان در مدیریت بیماری و بیماری آنها بسیار مؤثر است. به خوبی توسط آنها تحمل می شود. این بدان معناست که بیماران در کارآزمایی ما نتایج بهتری داشتند در حالی که از کیفیت زندگی بهتری در طول درمان برخوردار بودند. اکثر بیمارانی که با این ترکیب جدید درمان می شوند، تا پایان دوره درمان، هیچ لوسمی قابل تشخیصی در خون یا مغز استخوان خود ندارند، که نسبت به درمان های قبلی بهتر است و بسیار دلگرم کننده است.
تحقیقات و پیامدهای آینده
دکتر ایین فولکز، مدیر اجرایی تحقیقات و نوآوری در تحقیقات سرطان انگلستان، گفت: «ما از دیدن این نتایج حاصل از کارآزمایی FLAIR خرسندیم که اهمیت و اثربخشی مناسب‌سازی درمان سرطان را برای هر بیمار نشان می‌دهد. نه تنها این، بلکه این کارآزمایی راهی برای انجام این کار بدون نیاز به آزمایش‌های مکرر مغز استخوان یافت که تهاجمی‌تر هستند و می‌توانند دردناک باشند.
“تلاش های مشترک این کارآزمایی – شامل محققان، متخصصان مراقبت های بهداشتی، تامین کنندگان مالی و بیماران اختصاص داده شده و خانواده های آنها – به استاندارد جدیدی از مراقبت اشاره دارد که می تواند پیشرفت واقعی در برابر سرطان خون را شاهد باشد.”
لوسمی لنفوسیتی مزمن نوعی سرطان است که خون و مغز استخوان را تحت تاثیر قرار می دهد. معمولاً نمی توان آن را درمان کرد، اما می توان با درمان آن را مدیریت کرد. بیش از 9 نفر از هر 10 نفر در سنین 55 سال و بالاتر در صورت تشخیص هستند.
درمان‌های فعلی شامل شیمی‌درمانی، ایمونوتراپی یا مسدودکننده‌های رشد سرطان است.
آزمایش FLAIR مسدود کننده های رشد سرطان به نام Ibrutinib و Venetoclax (I+V) را آزمایش کرد. که با نام‌های تجاری Imbruvica و Venclexta نیز شناخته می‌شوند، معمولاً به‌طور مداوم یا برای مدت زمان ثابتی تجویز می‌شوند، نه اینکه متناسب با پاسخ هر بیمار باشند. این بدان معنی است که بسیاری از بیماران ممکن است درمان را خیلی زود متوقف کنند و از مزایای بالقوه کامل درمان خود بهره مند نشوند یا درمان را بیش از زمان لازم ادامه دهند. این می تواند منجر به شانس بیشتری برای بازگشت لوسمی آنها و/یا عوارض جانبی ناشی از درمان شود.
هدف محققان FLAIR کشف این موضوع بود که آیا می‌توان مدت درمان I+V را برای بیماران براساس نمونه‌گیری منظم خون و/یا مغز استخوان شخصی‌سازی کرد و آیا این روش به اندازه درمان استاندارد (FCR) مؤثر است یا بهتر.
این نظارت منظم بر خون و مغز استخوان به محققان تصویر به روزتری از نحوه پاسخ بیماران به I+V داد و بدین معنی بود که مدت درمان I+V می تواند برای هر بیمار تنظیم شود. علاوه بر این، مشخص شده است که طول مدت درمان بر اساس نمونه‌های خون کمتر تهاجمی و سریع‌تر به اندازه استفاده از مغز استخوان مؤثر است که می‌تواند دردناک باشد و گاهی اوقات نیاز به آرام‌بخشی دارد.
طراحی آزمایشی و نتایج
FLAIR در سال 2014 شروع به کار کرد و 1509 بیمار مبتلا به CLL را استخدام کرد. آنها به طور تصادفی به چهار گروه درمانی تقسیم شدند که هر کدام درمان متفاوتی دریافت کردند.
این بخش از مطالعه FLAIR دو گروه را با هم مقایسه کرد و 260 بیمار را در I+V و 263 بیمار را در یک درمان استاندارد به نام FCR قرار داد. تقریباً سه چهارم مردان بودند که قابل انتظار بود زیرا CLL در مردان شایع تر است. میانگین سن 62 سال بود و کمی بیش از یک سوم بیماری پیشرفته داشتند.
در پایان این مرحله از کارآزمایی، 87 بیمار پیشرفت بیماری را مشاهده کردند که 75 نفر از آنها FCR و 12 نفر در I+V بودند.
تا به امروز، 34 نفر از این بیماران در طول کارآزمایی جان خود را از دست داده اند. از این تعداد، 25 مورد با FCR و تنها 9 مورد با I+V درمان شدند.
بیماران I+V آزمایش خون و مغز استخوان را برای نظارت بر پاسخ آنها به درمان انجام می دهند. روش مورد استفاده به عنوان بیماری باقیمانده قابل اندازه گیری (MRD) شناخته می شود که به پزشکان اجازه می دهد تعداد سلول های سرطانی باقی مانده را مشاهده کنند. ممکن است تعداد سلول ها آنقدر کم باشد که بیمار بدون علامت باشد. نتیجه مثبت تست MRD به این معنی است که سلول های سرطانی باقی مانده است.
تیم تحقیقاتی اکنون امیدوار است که این رویکرد درمانی شخصی تر، که با نظارت بر آزمایش خون هدایت می شود، به عنوان استاندارد جدید مراقبت برای بیمارانی که نیاز به درمان خط اول CLL دارند، اتخاذ شود.
پروفسور هیلمن گفت: “نتایج کارآزمایی FLAIR، که توسط واحد کارآزمایی های بالینی تحقیقات سرطان لیدز انگلستان در دانشگاه لیدز رهبری می شود، برجسته است و خبر از تغییری در روش درمان لوسمی لنفوسیتی مزمن می دهد.” FLAIR در دهه گذشته یک تلاش مشترک بزرگ توسط متخصصان برجسته CLL در انگلستان و تیم های هماتولوژی در بیش از 100 بیمارستان بریتانیا بوده است. مشارکت گروه‌های بیمار، بیماران فردی و خانواده‌های آنها برای دستیابی به چنین پیشرفتی، به‌ویژه از طریق چالش‌های همه‌گیری، حیاتی بوده است.»
این کارآزمایی توسط واحد کارآزمایی‌های بالینی تحقیقات سرطان لیدز در دانشگاه لیدز انجام شد. پروفسور دیوید کرنز، معاون مدیر این پروژه گفت: چشم انداز مرکز تحقیقات سرطان لیدز UK بهبود طول و کیفیت بقای بیماران سرطانی در سراسر جهان است. استراتژی ما برای این کار این است که اطمینان حاصل کنیم که شواهدی برای شناسایی درمان مناسب، برای مدت زمان مناسب، برای بیمار مناسب ایجاد می کنیم. FLAIR کارآزمایی است که به خوبی با استراتژی ما هماهنگ است و منعکس کننده علم تیمی است که شامل پزشکان، دانشمندان آزمایشگاهی، متدولوژی و کارشناسان عملیاتی است که برای دستیابی به نتایج آزمایشی مهم با هم کار می کنند. هیچ یک از اینها بدون تعهد فداکارانه شرکت کنندگان آزمایشی که زمان و داده های خود را به اشتراک می گذارند، به دست نمی آید.
مرجع: “درمان لوسمی لنفوسیتی مزمن با هدایت بیماری باقیمانده قابل اندازه گیری” توسط طلها منیر، دیوید ای. کرنز، آدریان بلور، دیوید آلسپ، کیت کوینارسکی، اندرو پتیت، شانکارا پانیشا، کریستوفر پی فاکس، توبی آ. فورکون، فرانسیسکو ناگا الموشرف، بن کندی، جان گریبن، نیکلاس پمبرتون، یونا شیهی، گاوین پرستون، آنا شوه، رناتا والوسکا، للیا دالی، دنا هاوارد، آنا هاکادی، شارون جکسون، ناتاشا گریتورکس، شان گیروان، سو برا بل، جولیا ام. ، نیکولا وبستر، سوریتا دالال، روث دی توت، اندرو روسترون، پیرز ای ام پاتون و پیتر هیلمن، 9 دسامبر 2023، مجله پزشکی نیوانگلند.
DOI: 10.1056/NEJMoa2310063
این مطالعه توسط Cancer Research UK تامین مالی شد
