مقالات

One Head, 1000 Butts: The Story of a Very Strange Worm



اگر 1000 باسن داشتید با آنها چه می کردید؟ کرم دریایی Ramisyllis multicaudata یکی از تنها دو حیوان شناخته شده ای است که خود را در این وضعیت نسبتاً ناخوشایند می بینند (خرید شلوار باید یک کابوس باشد) – و هنوز مشخص نیست. اما با توجه به اینکه بسیاری از چکمه‌ها «فقط» برای یک کرم اتفاق نمی‌افتند، باید دلیل خوبی وجود داشته باشد و یک مطالعه آناتومیکی جدید سرنخ‌های خوشمزه‌ای را ارائه کرده است.

داستان کاملاً عادی شروع می شود. رامیزیلیس است کرم موی که در کانال های آبی قارچی به نام پتروسیا در یک صخره کم عمق در سواحل شمال استرالیا. سر تنها، نامحسوس و نسبتاً بی حال او در اعماق قارچ دفن شده است. مدت کوتاهی پس از آن، همه چیز عجیب می شود.

بدن او به طور مکرر و بدون الگو شروع به شاخه شدن کرد. لژیون به دست آمده در نتیجه قسمت های خلفی می تواند از طریق سوراخ های طبیعی اسفنج به داخل آب دریا بیرون زده و روی سطح آن راه برود. یک قارچ “کوچک” که توسط دانشمندان مشاهده شد با بیش از 100 کرم خزنده تزئین شده بود که گاهی اوقات بیش از 10 کرم در هر دهانه وجود دارد. در حالی که قارچ ها چیزهای بسیار قابل توجهی هستند، هوشیار یکی از آنها نیست، و مطمئناً در اینجا باید به عنوان یک برد محسوب شود.

علاوه بر این، هر شاخه شامل مجموعه ای از اندام های داخلی خود است. مطابق با اولین مطالعه دقیق تشریحی از این کرم ها منتشر شده در سال جاری در مجله مورفولوژی توسط تیمی از اسپانیا، استرالیا و آلمان، این اندام ها به هیچ وجه با اندام های نمونه جوان بدون انشعاب تفاوتی ندارند. آنها همچنین دریافتند که روده کرم در سراسر حیوان هزارتوی پیوسته است، اما ظاهرا خالی است. هیچ گونه بافت قارچی یا ذرات غذایی از هر نوعی در داخل آن یافت نشد.

با این حال، آنها همچنین کشف کردند که روده عقبی کرم با مژک ها و میکروویلی ها پوشانده شده است، اکستنشن های انگشت مانندی که سطح در دسترس برای جذب مواد مغذی را به حداکثر می رساند (روده شما با پوشش مخملی مشابهی از موها و میکروویلی ها پوشیده شده است). این نشان می‌دهد که روده‌های آن‌ها هنوز هم می‌تواند کار کند، اگرچه این که چگونه حیوانات پراکنده می‌توانند با غذای نامرئی زنده بمانند که فقط از طریق دهان ناکافی آنها وارد می‌شود، یک راز باقی مانده است.

چیزی که این کرم ها را برای من جالب می کند این است که شبیه حیوانی هستند که سبک زندگی قارچی را در پیش گرفته است. قارچ را زیر میکروسکوپ نگاه کنیدو سیستمی از لوله های انشعاب را مشاهده خواهید کرد شباهت زیاد به رامیزیلیس. و این شباهت نشان می دهد که این کرم ها چه چیزی را می توانند در قارچ های خود پیدا کنند.

قارچ ها تغذیه کننده های جاذب هستند. آنها وارد غذای خود می شوند، آنزیم های گوارشی ترشح می کنند و سپس مخاط حاصل را جذب می کنند. دلیل اینکه بدن‌های بسیار شاخه‌دار و رشته‌ای آن‌ها سطح را برجسته می‌کنند این است که به جای اینکه مانند ما روده‌ای دراز در یک جسم کوچک فشرده شود، تمام بدن آنها از داخل روده است. در این تنظیمات، هر چه بدن شما بیشتر باشد، غذای بیشتری می توانید بخورید.

مدتی است که مشخص شده است که بی مهرگان دریایی با بدن نرم می توانند مواد آلی محلول (که به عنوان غذای مایع نیز شناخته می شود) را مستقیماً از آب دریا از طریق “پوست” خود جذب کنند. ولی رامیزیلیس ممکن است این موضوع را به سطح بعدی رسانده باشد: تیم آناتومی کشف کردند که بدن کرم نیز به طرز مشکوکی با میکروویلی های بلند پوشیده شده است. با توجه به تاکید شدید بر ربع در رامیزیلیس طرح بدن – و عدم تاکید بر ایجاد سر یا دهان متناسب با موقعیت – باید شدیداً شک کرد که آنها مانند قارچ ها بیرونی خود را به درونی تبدیل کرده اند.

اگر بدن بسیار شاخه دار آنها به اندازه کافی نشان دهنده قارچ نیست، به من اجازه دهید ضمیمه B را ارائه کنم: سیستم تولید مثل دیوانه آنها.

اولین سرنخ برای سبک زندگی بسیار جایگزین آنها این واقعیت است که رامیزیلیس هرگز قرار ملاقات نخواهد رفت پس از پر کردن هزاران شاخه شاخک مانند خود در کانال های آب یک پتروسیا اسفنجی، شما به یک خانه متعهد هستید، نه یک رابطه (یا حتی یک رابطه). راه حل معمول این است که به سادگی میلیون ها گامت ارزان قیمت خود را مستقیماً در آب قرار دهید، خداحافظی کنید و تلویزیونی را که باید ببینید را روشن کنید. مرجان‌ها و شقایق‌های دریایی از تمرین‌کنندگان برجسته این هنر تولید مثلی غبطه‌انگیز هستند.

اما این مسیر نیست رامیزیلیس و خیلی های دیگر سیلیدی پلی شائت کرم ها گرفت. در پشت بدن آنها یک دم کوچک به نام a پیگیدیوم (تری لوبیت ها همچنین آن پوشش الاغ زیبا را داشت). درست در جلوی آن نسخه کرم چند فک قرار دارد مریستم انتهایی در گیاهان: جایی که سلول های بنیادی به طور مداوم بخش های جدیدی از بدن را تولید می کنند که به آن منطقه رشد خلفی می گویند. کرم‌های Polychaete اینها را برای ساختن بخش‌های جدید دارند. اما این یک وضعیت غیرعادی برای حیوانات است و به نتایج غیرعادی منجر شده است.

گاهی اوقات، به جای ایجاد یک بخش استاندارد جدید، این نواحی شروع به ساختن سر حاوی یک مغز ابتدایی و چهار چشم می کنند. بعد از سر، بخش‌های بیشتری از بدن پر از گامت می‌آیند، و قبل از اینکه متوجه شوید، یک هوترود کوچک جذاب به سفینه مادری وجود دارد که در زمان فرا رسیدن زمان آن به بیرون پرتاب می‌شود. این کلون های لخت (از نظر گیاه شناسی “استولون” نامیده می شوند؛ شاخه های توت فرنگی و سایر ساقه های افقی گیاه نیز استولون نامیده می شوند) مجهز به پره ها، مسیرهای رانندگی، میل جنسی و چیزهای دیگر هستند.

به اختصار، رامیزیلیس غدد جنسی مستقلی را می سازد که در آن محیط سحابی بین قرار دارند آلت متحرک و یک دانشجوی سال اول در کالج. گروهی که این کرم ها به آن تعلق دارند – پسیل ها – شاید در بین حیوانات متقارن دو طرفه در این استراتژی تولید مثلی عجیب به نام “اسکیزوگامی همی زا” منحصر به فرد باشد. البته برخی از حشرات کاری مشابه انجام می دهند و بالغین زودگذر را تولید می کنند که تنها هدفشان ضربه زدن به چکمه های بسیار کوچک و بسیار فوری است، اما آنها معمولاً مدت طولانی تری به عنوان لارو زندگی می کنند. و از حشرات موجود جوانه نمی زنند. این یک روش بسیار قارچی برای انجام کارها است.

در واقع، تصویر رامیسیلیس استولون در میان شاخه های کرم مولد آن به طرز چشمگیری شبیه است عکس های قارچ فوزاریوم حامل هاگ های قایق شکل متمایز خود است. استولون های دیگر گونه های استوانه ای بدون انشعاب همچنین می توان آن را به صورت دسته ای یا زنجیره ای انجام داددرست مثل اسپور قارچ

شاید همین عادت باروری است که به کرم‌های قدرتی اجازه داده تا بدن خود را با انتخاب‌های متعدد رشد دهند. توانایی ساخت یک کلون حامل یک کلون جست‌وجوگر جنسی می‌تواند تنها چند جهش با جایگزین کردن بیت‌های معمولی فاصله داشته باشد.

با این حال، چیزی در مورد این داستان مرا آزار می دهد. اگر تمام بدن آنها می تواند غذای حل شده را جذب کند، چرا چنین تاکیدی بر رسیدن قنداق های بی شمار به سطح اسفنج است؟ در یکی از نمونه‌هایی که توسط دانشمندان تشریح شد، دسته‌هایی از کرم‌ها پیدا شد که در قسمت‌های بن‌بست قارچ قرار داشتند. دانشمندان این را به عنوان تلاشی ناموفق توسط قنداق ها برای رسیدن به سطح تفسیر می کنند. دم ها همچنین حاوی یک رنگدانه سفید روشن با عملکرد ناشناخته هستند که چه به سمت بالا برسند چه نشوند، تولید می کنند.

چرا پیدا کردن یک خروجی برای صف ها بسیار مهم است؟ آیا واقعاً مواد آلی محلول در خارج از اسفنج بسیار خوش طعم تر است؟ و چرا از رنگ بازتابنده بزرگراه استفاده می کنند؟ فقط برای ضد آفتاب هست؟ یا فایده دیگری دارد؟

با اينكه رامیزیلیس به وضوح انجام چه کاری من با هزار چکمه – آنها را تکان بده – همان چیزی را که هست انجام می دهد واقعا کار با آنها همچنان یک راز است.

این مقاله یک نظر و تحلیل است و نظرات بیان شده توسط نویسنده یا نویسندگان لزوماً نظری نیست علمی آمریکایی.



Source link

نوشته های مشابه

همچنین ببینید
بستن
دکمه بازگشت به بالا