وقتی کولورکتال خرچنگ تحقیقات جدید نشان می دهد که سلول ها در آزمایشگاه در معرض دو نوع مختلف “مواد شیمیایی ابدی” قرار می گیرند، مواد شیمیایی که به طور بالقوه می توانند پیشرفت سرطان را تسریع کنند.
یک مطالعه جدید سطوح قرار گرفتن در معرض را تجزیه و تحلیل کرد که با آنهایی که در آتش نشانان و سایر افرادی که به طور منظم در تماس هستند، قابل مقایسه است. مواد پر و پلی فلوروآلکیل (PFAS).
سطح PFAS در خون آتش نشانان تمایل به بالاتر بودن دارند نسبت به جمعیت عمومی به دلیل مواجهه مکرر با فوم آتش نشانیکه حاوی مواد شیمیایی PFAS به دلیل خواص ضد شعله آن است.
احتمال پیشرفت و مرگ آتش نشانان نسبت به جمعیت عمومی بیشتر است انواع مختلف سرطان که شامل سرطان کولورکتال می شود. تصور می شود که عوامل محیطی با حدود 80 درصد موارد CRC.
در مطالعه جدید، قرار گرفتن در معرض PFAS در آزمایشگاه سلول‌های CRC را وادار به مهاجرت به موقعیت‌های جدید کرد، که نشان‌دهنده نقش بالقوه در گسترش سرطان است.متاستازها) در موجودات زنده.
“این ثابت نمی کند که آنها متاستاز هستند، اما تحرک آنها افزایش یافته است، که مشخصه متاستازها است.” می گوید اپیدمیولوژیست دانشگاه ییل، کارولین اچ. جانسون.
PFAS مواد شیمیایی ساخته دست بشر بر اساس پیوندهای کربن و فلوئورو همانطور که از نام مستعار “مواد شیمیایی برای همیشه” نشان می دهد، این پیوندها بسیار قوی و مقاوم در برابر تخریب هستند و PFAS را برای استفاده در بسیاری از انواع محصولات محبوب می کند. متأسفانه، این به آنها اجازه می دهد تا سال ها در محیط زنده بمانند در افزایش غلظت.
PFAS یک طبقه غالب از آلاینده‌های آلی پایدار را تشکیل می‌دهد که نگرانی‌های فزاینده عمومی در سراسر جهان را به همراه دارد. می گوید یکی از نویسندگان و فیزیولوژیست جی ژنگ از دانشگاه ییل.
آنها اغلب در محیط، مانند آب آشامیدنی، گرد و غبار داخل خانه، محصولات پاک کننده و پوشش ها یافت می شوند.
بسیاری از این “مواد شیمیایی ابدی” هنوز در وجود دارند موضوعات روزمرهاگرچه خطرات PFAS تا حد زیادی نامشخص است – تا حدی به دلیل ترکیبات مختلف موجود در آن.
تحقیقات نشان می دهد که این مواد شیمیایی طولانی مدت در محیط پخش می شوند و قرار گرفتن در معرض سطوح بالا با اثرات مضر سلامتی همراه است. در مردم و حیوانات.
پرفلوروکتانوئیک اسید (PFOA)، یک PFAS که به طور گسترده مورد استفاده قرار می گیرد، به عنوان سرطان زا برای انسان طبقه بندی می شود از آژانس بین المللی تحقیقات سرطان در نوامبر 2023 و پرفلوئورواتان سولفونیک اسید (PFOS)، یکی دیگر از PFAS رایج، به عنوان احتمالاً سرطان زا برای انسان طبقه بندی می شود.
ژنگ، جانسون و همکاران برای مطالعه چگونگی تأثیر آنها بر CRC تهاجمی، از سلول‌های CRC رشد یافته در آزمایشگاه و متابولومیک – فرآیندی که سطوح را اندازه گیری می کند متابولیت هاهزاران مولکول کوچک مانند اسیدهای آمینه، لیپیدها و پروتئین ها.
جانسون: «ما به الگوهایی نگاه می‌کنیم که در یک گروه در معرض افراد یا گروهی از افراد بیمار ظاهر می‌شوند و سپس سعی می‌کنیم فرضیه‌ای در مورد اینکه چرا ممکن است فردی به بیماری مبتلا شود یا پیشرفت بیماری داشته باشد، ایجاد کنیم. می گوید.
متابولومیک یکی از تنها ابزارهایی است که می‌توانید میزان قرار گرفتن در معرض محیطی را در همان نمونه با اثر بیولوژیکی اندازه‌گیری کنید.
دو نوع سلول CRC به شکل توپ هایی به نام کروی ها، در آزمایشات مورد استفاده قرار گرفتند. یک نوع وحشی ژن KRAS در یک نوع وجود داشت، در حالی که نوع دیگر دارای جهش مشترک در ژن KRAS بود مرتبط با CRC به خصوص تهاجمی است.
هنگامی که سلول ها در معرض PFOS و PFOA قرار گرفتند، حرکت افزایش یافته و تمایل بیشتری به گسترش نشان دادند. در یک آزمایش متفاوت با سلول‌های CRC که در یک لایه مسطح رشد کرده بودند، یک خط از وسط کشیده شد تا آنها را جدا کند. هنگامی که مواد شیمیایی معرفی شدند، سلول ها رشد کردند و دوباره به سمت یکدیگر حرکت کردند.
برای کاوش عمیق تر، محققان اثرات مواد شیمیایی بر متابولیسم سلول را بررسی کردند. قرار گرفتن در معرض PFAS متابولیت های مختلفی را که برای عملکرد سلولی حیاتی هستند، مانند اسیدهای آمینه و اسیدهای چرب، و همچنین پروتئین های سیگنال دهی مرتبط با متاستاز را تغییر می دهد.
موادی که به طور معمول ضد التهاب و محافظ سرطان هستند نیز در سلول‌های CRC پس از قرار گرفتن در معرض کاهش یافتند. برخی از تفاوت‌ها در سلول‌های جهش‌یافته بارزتر بود، که می‌تواند به این معنی باشد که سرطان‌های دارای آن جهش در مواجهه با PFAS بیشتر احتمال دارد گسترش پیدا کنند.
این نتایج در آزمایشگاه نشان می دهد که قرار گرفتن در معرض سطوح بالای PFOS و PFOA می تواند به طور بالقوه خطر شیوع CRC را در محیط های واقعی افزایش دهد. این تیم می‌گوید این اطلاعات مهمی برای کسانی است که با قرار گرفتن در معرض بالقوه بالا کار می‌کنند، و نظارت بر این مواد شیمیایی کلیدی برای محافظت از سلامت آنها و همچنین آزمایش‌های بالینی آینده است.
جانسون: “بسیاری از مطالعات آزمایشگاهی را نمی توان به انسان ترجمه کرد.” توضیح می دهداما من فکر می‌کنم درک مکانیسم‌هایی که چگونه می‌توانند بر رشد سلول‌های سرطانی تأثیر بگذارند، مهم است.»
این مطالعه در منتشر شد علوم و فنون محیطی.
