بقایای شهرهای باستانی وسیع در آمازون کشف شده است

دره آمازون مانند بسیاری دیگر به نظر می رسید، با رودخانه ای گل آلود که از میان جنگل های انبوه می پیچید، با این تفاوت که این دره دارای تپه هایی از زمین بود که در زوایای قائم مشخص بالا می رفتند و خندق هایی که خطوط مستقیم طولانی را در خاک حک می کردند.

باستان شناسان می گویند در این جنگل بارانی، استخوان های شهرهای باستانی وسیع نهفته است: تپه هایی از زمین که زمانی جاده ها، کانال ها، میدان ها و سکوهایی برای خانه هایی بودند که هزاران نفر برای قرن ها در آن زندگی می کردند، مدت ها قبل از اینکه اروپایی ها تلاش کنند نقشه آمریکای جنوبی را ترسیم کنند.

یک تیم تحقیقاتی در این ماه در مجله گزارش داد که خوشه شهرهای به هم پیوسته اخیراً در دره اوپانو در شرق اکوادور نقشه برداری شده است. علوم پایهکار بر روی دهه ها تحقیق و فناوری نقشه برداری لیزری که به انقلاب باستان شناسی کمک کرده است.

با استفاده از فناوری موسوم به لیدار، محققان توانستند به پوشش جنگلی نفوذ کنند و زمین زیر آن را نقشه برداری کنند و پنج شهرک اصلی و 10 مکان فرعی را در بیش از 115 مایل مربع مستند کنند.

تاریخ‌گذاری رادیوکربن نشان داد که مردم از حدود 500 سال قبل از میلاد تا 300 تا 600 پس از میلاد در آنجا زندگی می‌کردند، که این سکونتگاه‌ها را به یکی از قدیمی‌ترین سکونتگاه‌های موجود در مناظر متنوع آمازون تبدیل می‌کرد.

خوزه ایریارته، باستان شناس دانشگاه اکستر که در این تحقیق نقشی نداشت، می گوید: «این کمک بزرگی به باستان شناسی آمازون است.

او گفت که این منطقه، جایی که آمازون به دامنه شرقی آند می رسد، مدت هاست منطقه ای در نظر گرفته می شود که «در آن واقعاً هیچ اتفاقی نمی افتد».

اکنون او گفت: “ما این توسعه فرهنگی بزرگ و خاص را داریم.”

استفان راستاین، محقق اصلی این مطالعه، گفت که تحت تأثیر پیچیدگی شهرها و میزان کار مورد نیاز برای ساخت آنها قرار گرفته است.

او گفت که «جاده‌های کاملاً مستقیم» که آنها را به هم متصل می‌کرد، یکی از نشانه‌های پیچیدگی شهرها بود، و افزود که آنها به مهندسان و کارگران، کشاورزان برای تهیه غذا و نوعی رئیس، رئیس یا پادشاه برای ریاست «یک گروه تخصصی و طبقه‌بندی شده نیاز داشتند. جامعه.”

محققان گفتند که ساخت اولیه توسط گروه‌هایی از کیلاموپه و بعداً فرهنگ‌های اوپانو انجام شد و افزودند که افرادی از فرهنگ هوآپولا بین سال‌های 800 تا 1200 پس از میلاد در این منطقه زندگی می‌کردند.

این تیم آثاری از جمله سفال های نقاشی شده و کوزه هایی را با بقایای چیچا سنتی، نوشیدنی مبتنی بر ذرت که امروزه یکی از پایه های اصلی منطقه آند است، حفاری کردند.

اگرچه باستان شناسان از مدت ها قبل در مورد کارهای خاکی در این منطقه می دانستند، لیدار – که شاخ و برگ را با پالس های لیزری هواپیما سوراخ می کند و به یافتن مکان های پنهان مایاها کمک می کند. شهرهای باستانی کامبوج – وسعت سکونتگاه ها را نشان می دهد.

در نهایت، آنها بیش از 6000 سکوی خاکی را که توسط جاده‌ها به هم متصل شده‌اند، نقشه‌برداری کردند و بر روی منظره‌ای که برای کنترل آب و رشد محصولات زراعی شکل گرفته بود، ترسیم کردند.

محققان دریافتند که برخی از تپه‌های خاکی سکوهای زنده بودند و در این مقاله گفتند که مجموعه‌های بزرگ‌تر ممکن است “عملکرد تشریفاتی مدنی” را ایفا کرده باشند.

به گفته باستان شناسان، سیستم های جاده ها و کشاورزی به ویژه قابل توجه است – مردم باستان چگونه باران های سیل آسا را ​​در دامنه های شرقی آند تخلیه می کردند تا از خاک حاصلخیز آتشفشانی استفاده کنند.

ادواردو نِوِس، باستان شناس دانشگاه سائوپائولو که در این تیم حضور نداشت، گفت: «این واقعاً به ما نشان می دهد که در گذشته روش های زندگی در آمازون بسیار بیشتر از آنچه در باستان شناسی تصور می کردیم وجود داشت.

او گفت که این تحقیقات به شواهد فزاینده ای اضافه کرد که نشان می دهد آمازون “برای هزاران سال، در سکونتگاه های بسیار بزرگ، توسط مردم بومی پرجمعیت بوده است.”

به گفته باستان شناسان، مقاله جدید همچنین مبتنی بر تحقیقاتی است که نشان می دهد مردم باستان تا چه اندازه مناظر خود را تغییر داده اند.

جیسون نسبیت، باستان شناس در دانشگاه تولین، می گوید: «این ایده از نوعی منظره بکر و دست نخورده آمازون قطعاً نبود.

به گفته باستان شناسان، این باور دیرینه تا حدودی به دلیل نابودی جمعیت های بومی با ورود اروپایی ها و مواد خام آمازون تقویت شده است. افراد باستانی آنجا مقادیر زیادی سنگ برای کار نداشتند، مانند سازندگان بناهای تاریخی در میان آمریکا یا پرو، اما در عوض از خاک در دست استفاده می کردند.

سایمون مارتین، یک انسان شناس در موزه پن در فیلادلفیا، گفت که اصلاحات کشاورزی در بخش هایی از آمازون “از مدت ها قبل نشان دهنده جمعیت زیادی در آنجا بوده است.”

او گفت که آمازون “تنها مکان وسیعی است که ممکن است عجایب باستان شناسی پنهان هنوز در آن پنهان باشد.”

دکتر نسبیت اضافه کرد که اگرچه تخمین جمعیت یک سکونتگاه باستانی دشوار بود، اما پیشنهاد محققان مبنی بر اینکه ممکن است تا 30000 نفر در دره اوپانو در یک نقطه زندگی می کردند منطقی به نظر می رسید.

دکتر Neves افزود: “این زمان بسیار هیجان انگیزی است که باستان شناسی در آمازون را انجام دهید، زیرا از لیدار استفاده می کنید.” مکان هایی که قبلا شناخته شده بودند دوباره در حال کاوش هستند و مکان هایی که شناخته نشده بودند برای اولین بار نقشه برداری می شوند.

باستان شناسان ابراز امیدواری کرده اند که کاوش های بیشتری در این دره انجام شود و این کار بتواند به پاسخگویی به بسیاری از سوالات حل نشده در مورد مردمی که در آن زندگی می کردند، از جمله اعتقادات آنها، سیستم حکومتی آنها و ارتباط آنها با این دره کمک کند. جوامع دیگر

دکتر روستاین گفت: «ما چیزهای زیادی برای یادگیری از گذشته بشر داریم.

دکتر Neves اضافه کرد که ادامه تحقیقات می تواند به محافظت از آمازون در برابر تهدید جنگل زدایی کمک کند.

او می‌گوید: «بخشی از تخریب بر اساس این ایده است که آمازون در گذشته هرگز واقعاً مسکونی نبوده است، هرگز مردم زیادی در آنجا نبوده‌اند، و به‌نوعی مورد استفاده قرار گرفته است. “من فکر می کنم این نوع کار، به طور کلی باستان شناسی و این نوع تحقیقات، واقعاً مهم است، زیرا به شواهدی می افزاید که آمازون جای خالی نبود.”