رمزگشایی اسرار سلولی آندومتر

تیاندومتر اندام قابل توجهی است. این پوشش رحم در میان تعداد انگشت شماری از بافت های بازسازی کننده طبیعی در بدن انسان است و منحصر بفرد توانایی آن برای بازسازی کامل بدون ایجاد اسکار.¹ در طول هر بار تکرار چرخه قاعدگی، لایه بالایی بافت آندومتر جمع می شود، تجزیه می شود، کاملا ریزش می کند و بازسازی می شود. اگرچه سایر بافت ها می توانند در اثر ریزش یا آسیب بهبود یابند، اندومتر تنها اندام بالغی است که این کار را به طور دائم و بدون فیبروز انجام می دهد. با این حال، این مورد در بیماران مبتلا به سندرم آشرمن.²

سندرم آشرمن یک بیماری نادر زنانه است که با اسکار و چسبندگی داخل رحمی مشخص می شود که قاعدگی را مسدود می کند، به ناباروری کمک می کند و منجر به از دست دادن بارداری و عوارض می شود. اگرچه ترومای داخل رحمی مانند کورتاژ جراحی و عفونت‌های رحمی که لایه زیرین آندومتر را تخریب می‌کنند، محرک‌های شناخته شده سندرم آشرمن هستند، عوامل مولکولی ایجادکننده هنوز شناسایی شده‌اند و مانع پیشگیری و درمان درمانی می‌شوند.²

ما این کار را انجام دادیم تا در سطح یک سلول فردی، وضعیت سندرم آشرمن را که این فیبروز را تحریک می‌کند، رمزگشایی کنیم.
– کارلوس سیمون والس، دانشگاه والنسیا

کارلوس سیمون والس، یک محقق بالینی، متخصص زنان و زایمان در دانشگاه والنسیا، زیست شناسی و آسیب شناسی رحم را مطالعه می کند. در مطالعه اخیر منتشر شده در ارتباطات طبیعتسیمون و تیم تحقیقاتی‌اش سلول‌های بیمار و ارگانوئیدهای آندومتر مشتق از بیمار را برای رمزگشایی یک طاقچه سلولی آندومتر خاص سندرم آشرمن تجزیه و تحلیل کردند و یک اطلس سلولی ایجاد کردند که پاتوفیزیولوژی این وضعیت را روشن می‌کند.³ آنها تفاوت هایی را در مسیرهای سیگنال دهی اپیتلیال، ارتباط سلول به سلول و پروفایل های بیان ژن نشان دادند که منعکس کننده محیط رحمی سودآور، پیش التهابی و ضد رگ زایی در سندرم آشرمن است و توضیحات مولکولی را برای چسبندگی های داخل رحمی مشخصه این بیماری ارائه می دهد.

همچنین ببینید “اینفوگرافیک: رشد اولیه جفت زمینه را فراهم می کند“

سایمون گفت: «تا به حال ما متوجه نشده بودیم که پشت این چسبندگی ها چیست. ما این کار را انجام دادیم تا در سطح سلولی، وضعیت سندرم آشرمن را که باعث تحریک این فیبروز می شود، رمزگشایی کنیم.

محققان آنالیزهای تک سلولی را برای مقایسه بیوپسی آندومتر از بیماران و افراد سالم انجام دادند. آنها کاهش های خاص آشرمن را در زیرگروه های سلول های اپیتلیال مانند سلول های ترشحی مژک دار و غده ای و افزایش سلول های ایمنی از جمله لنفوسیت ها، ماکروفاژها، سلول های دندریتیک و سلول های NK یافتند. آنها همچنین کاهش تعاملات طبیعی بین سلول های اپیتلیال و استرومایی را مشاهده کردند که مطابق با ماهیت سودآوری این سندرم بود.

Simon و تیمش سپس ارگانوئیدهای اپیتلیال آندومتر (EEOs) را ایجاد و نمایه کردند که کشت‌های سلولی سه بعدی هستند که عملکرد و معماری بافت را در شرایط آزمایشگاهی تقلید می‌کنند. محققان از سلول‌های بیوپسی‌های آندومتر سالم و بیوپسی‌های آندومتر مبتلا به سندرم آشرمن برای رشد EEO استفاده کردند و این سیستم مدل را با تجزیه و تحلیل‌های تک سلولی خود از طریق پروفایل‌های transcriptomic ارگانوئید مقایسه کردند. رونوشت EEO مشتق شده از آشرمن با EEO سالم متفاوت است و زیرگروه های اپیتلیال ترشحی مژه دار و غده ای کاهش یافته را نشان می دهد. رونوشت‌های EEO نشانگان آشرمن نیز به‌طور قابل‌توجهی با پروفایل‌های بیوپسی آندومتر سالم، به‌ویژه برای سلول‌های اپیتلیال ترشحی غددی، متفاوت است. این یافته ها نشان می دهد که ارگانوئیدهای آندومتر ممکن است یک مدل آزمایشگاهی مفید برای رمزگشایی بیشتر این بیماری باشد.

سایمون گفت: “با این مدل، چیزی که ما منعکس می کنیم، چیزی است که در اپیتلیوم می گذرد، و برای آن کار می کند، اما ما فقط بخشی از تصویر را داریم.” آندومتر فقط اپیتلیوم نیست، بلکه استروما، سلول‌های ایمنی، سلول‌های اندوتلیال نیز هست.» ترکیب این نوع سلول‌های اضافی گام بعدی مهمی برای این مدل‌ها خواهد بود.

همچنین ببینید “میکروبیوم واژن بالاخره شناسایی شد“

گفت: “این یک بیماری بسیار نادر است، وضعیتی که من به ندرت به عنوان یک متخصص آن را می بینم، و واقعاً کمبود تحقیق در مورد آن وجود دارد، بنابراین من برای دیدن این مطالعه بسیار هیجان زده شدم.” پینار کودامان، یک متخصص غدد تولید مثل در دانشکده پزشکی دانشگاه ییل که در این مطالعه شرکت نداشت. “این مقاله، از نظر ارتباط آن، به ما امکان می دهد بهتر درک کنیم که در سطح سلولی در حفره آندومتر چه اتفاقی می افتد. وی افزود: این یک مطالعه عمیق و عالی است که به نشانگرها و مکانیسم‌های مولکولی که ممکن است در ایجاد چسبندگی‌های داخل رحمی نقش داشته باشند، می‌پردازد.

تفاوت‌های رونویسی بین نمونه‌های سالم و نمونه‌های سندرم آشرمن که سایمون و تیمش شناسایی کردند با ماهیت فیبروتیک این وضعیت سازگار است و برای حمایت از بیماران نویدبخش است. “[These results are] این غیرمنتظره نیست، اما از نقطه نظر درمانی برای درمان آینده این بیماری بسیار جالب و بالقوه مفید است.” و نه فقط درمان، بلکه فکر می‌کنم احتمالاً بزرگترین حوزه مداخله، رک و پوست کنده، پیشگیری خواهد بود.»

منابع

1. کریچلی HOD و همکاران. فیزیولوژی آندومتر و تنظیم قاعدگی. Physiol Rev. 2020; 100 (3): 1149-79.
2. Cousins ​​FL و همکاران سلول های بنیادی / پیش ساز اندومتر – نقش آنها در ترمیم و بازسازی آندومتر. Front Reprod Health. 2021؛ 3:811537.
3. سانتاماریا ایکس و همکاران رمزگشایی طاقچه آندومتر سندرم آشرمن در وضوح تک سلولی. Nat Commun. 2023؛ 14 (1): 5890.