چیپ می تواند تشخیص دهد که آیا درمان سرطان ریه در عرض چند هفته جواب می دهد یا خیر

یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که پزشکان با استفاده از یک تراشه برای پردازش نمونه‌های خون، می‌توانند میزان سلول‌های سرطان ریه در خون بیمار را بررسی کنند تا مشخص کنند آیا درمان تا هفته چهارم جواب می‌دهد یا خیر.

چنین داده هایی ممکن است به پزشکان اجازه دهد تا درمان سرطان را با نیازهای بیماران تنظیم کنند و نتایج درمان را بهبود بخشند.

«در حال حاضر، معمولاً هفته‌ها تا ماه‌ها صبر می‌کنیم تا بتوانیم اثربخشی آن را به‌طور کامل ارزیابی کنیم درمان سرطانشروتی جولی، استاد انکولوژی تشعشع، رئیس دانشیار بخش عمومی در دانشگاه میشیگان و یکی از نویسندگان این مطالعه می گوید.

با این حال، با استفاده از این تراشه ممکن است بتوانیم از درمان طولانی و بی‌اثر جلوگیری کنیم و به سرعت به سراغ جایگزین‌ها برویم و در نتیجه بیماران را از عوارض جانبی غیرضروری نجات دهیم.» این تکنیک این پتانسیل را دارد که تشخیص سرطان را تغییر دهد، از یک ارزیابی تک تاخیری به یک پیگیری طولانی‌تر حرکت کند و ارائه درمان شخصی سرطان را تسهیل کند.

نشانگرهای سرطانی حساس تر

امروزه پزشکان از سی تی اسکن استفاده می کنند تا ببینند که آیا تومور کوچک شده یا بزرگ شده است، اما فقط تغییرات بزرگ در اندازه به راحتی قابل مشاهده است. بیوپسی تومور اطلاعات دقیق تری را ارائه می دهد، اما نمی توان آن را به اندازه کافی برای دریافت به روز رسانی های منظم انجام داد.

به همین دلیل است که بسیاری از پزشکان به بیوپسی مایع یا آزمایشاتی روی می آورند که به دنبال نشانه های سرطان در بدن هستند. خون بیمارمانند سلول های سرطانی که تومورها از بین برده اند. نمونه‌های خون را می‌توان به طور مکرر جمع‌آوری کرد، اما آن‌ها تنها در صورتی مفید هستند که سلول‌ها به اندازه کافی برای تشخیص ابزارهای پزشکی وجود داشته باشند.

سرطان ریه یک مشکل خاص است. محققان می گویند که سایر ابزارهای تایید شده FDA برای تشخیص سلول های سرطانی در نمونه های خون برای نظارت بر درمان های سرطان ریه ناکارآمد هستند – احتمالاً به این دلیل که آنها یک پروتئین واحد را روی سطح سلول ها هدف قرار می دهند که در سرطان ریه کمتر رایج است.

Sunita Nagrath، نویسنده مقاله، استاد مهندسی شیمی و بیوپزشکی، گفت: “ما به دنبال نشانگرهای سرطانی حساس تر بودیم که بتوانیم از آنها برای نظارت دقیق بر درمان استفاده کنیم.”

در برخی موارد، تنها حدود نیمی از بیماران سرطانی به درمان پاسخ می‌دهند و بقیه نتایج ضعیفی دارند. درمان‌ها همچنین می‌توانند گران باشند و در برخی از بیماران واکنش‌های نامطلوب ایجاد کنند، بنابراین برای پزشکان مهم است که در مراحل اولیه بدانند که آیا یک درمان مؤثر خواهد بود یا اینکه آیا ممکن است با یک درمان متفاوت بهتر باشد.

نحوه عملکرد GO Chip

“تراشه GO” توسعه یافته توسط تیم Nagrath که برای اولین بار در سال 2013 نشان داده شد، در جایی موفق شد که دیگران شکست خوردند. سلول های سرطانی را مانند یک تکه مگس کوب که مگس ها را به دام می اندازد به دام می اندازد. اما بر خلاف مگس گیر، تراشه فقط هدف خود را می گیرد. آنتی بادی‌های نصب شده بر روی ورقه‌های نازک میکروسکوپی اکسید گرافن در تراشه – که نام این دستگاه را به خود اختصاص داده است – طیف گسترده‌ای از نشانگرهای پروتئینی خاص سرطان را که بر روی سطوح سلول‌های سرطانی یافت می‌شوند، تشخیص می‌دهند.

همانطور که خون از طریق کانال‌های موجود در تراشه رانده می‌شود، آنتی‌بادی‌ها سلول‌ها را می‌گیرند و در نهایت به اندازه کافی متمرکز می‌شوند تا با آنها کار کنند. هنگامی که سلول ها در جای خود قفل می شوند، محققان نه تنها می توانند آنها را بشمارند، بلکه تأیید می کنند که آنها واقعاً سرطانی هستند و تعیین می کنند که چگونه بیوشیمی سلول ها بین بیماران و مراحل درمان متفاوت است.

برای آزمایش اینکه آیا تراشه GO می‌تواند درمان سرطان ریه را نظارت کند، محققان از آن برای جمع‌آوری سلول‌های سرطانی از خون 26 بیمار تحت شیمی‌درمانی و ایمونوتراپی برای مرحله 3 سرطان ریه استفاده کردند. پژوهشگران قبل از درمان سرطان و پس از هفته اول، چهارم، دهم، هجدهم و 30 درمان بیماران نمونه برداری کردند.

آزمایش آنها نشان داد که وقتی تعداد سلول های سرطانی در خون بیمار تا هفته چهارم درمان حداقل 75 درصد کاهش پیدا نمی کند، احتمال باقی ماندن سرطان پس از درمان بیشتر است.

این مطالعه همچنین نشان داد که سلول‌های سرطانی جمع‌آوری‌شده از بیمارانی که سرطانشان به درمان پاسخ نداده است، ژن‌هایی را فعال می‌کند که ممکن است سرطان را مقاوم کنند. این ژن‌ها ممکن است اهداف خوبی برای درمان‌های سرطان در آینده باشند، اما برای آزمایش این ایده به مطالعات بیشتری نیاز است.

این مطالعه در مجله ظاهر می شود گزارش های سلولی.

مؤسسه ملی بهداشت این کار را تأمین مالی کرد. تراشه های GO در تاسیسات نانوساخت Lurie ساخته شده اند. جولی همچنین مدیر ارشد استراتژی بالینی برای خدمات سرطان در پزشکی میشیگان است. ناگرات همچنین یکی از مدیران منبع مشترک بیوپسی مایع برای مرکز سرطان روگل دانشگاه میشیگان است.

منبع: درک اسمیت برای دانشگاه میشیگان