مقالات

کارمند آزمایشگاه ملی ساندیا به عنوان دانشمند سال انتخاب شد


سال رودریگز وقتی از او در مورد نحوه تربیتش پرسیدم به شوخی گفت: «من تنها کشاورزی بودم که کتاب حساب دیفرانسیل و انتگرال را در ماشینش داشتم.

اما شوخی نبود پسری از مهاجران که در شهر کوچک کالکسیکو در کالیفرنیا بزرگ شد، در مزارع کار کرد تا بتواند خود را در کالج بگذراند.

رودریگز گفت: «پدرم اخلاق کاری را در ما القا کرد و مادرم همیشه به آموزش اعتقاد داشت. آنها از ما می خواستند که نمرات خوبی بگیریم و من این کار را کردم.»

اما رودریگز بسیار فراتر از گرفتن نمرات خوب رفت. او سه مدرک کارشناسی ارشد و دو دکترا گرفت، 240 نشریه به نام خود به همراه حق ثبت اختراعات و حق چاپ متعدد دارد، و در حدود 30 سال فعالیت حرفه ای خود در آزمایشگاه ملی ساندیا، تحسین های بی شماری را به دست آورد. با این حال آخرین جایزه او را کمی لال کرد.

Great Minds در STEM، که مهندسان و دانشمندان برتر اسپانیایی تبار آمریکا را به رسمیت می شناسد، رودریگز را به عنوان دانشمند سال در کنفرانس سالانه جوایز ملی مهندس اسپانیایی تجلیل خواهد کرد. این اولین مورد برای یک کارمند Sandia است.

“من اینجا از پوست خودم خارج شده بودم. من فکر می کنم این نمی تواند واقعی باشد، می دانید. رودریگز گفت: هنوز خودم را نیشگون می گیرم.

در حالی که سندیا ابتدا رودریگز را برای جایزه دستاورد فنی برجسته نامزد کرد، کمیته HENAAC نامزدی او را به دانشمند سال ارتقا داد. دانشمند سال و مهندس سال بالاترین افتخارات کنفرانس است که برای افرادی که با ارائه کمک‌های عمیق به صنایع، زمینه‌های STEM، جوامع و کشور، الگوی برتری و رهبری هستند، اختصاص دارد.

رزومه رودریگز شامل 38 سال تجربه در طراحی، ایمنی و تجزیه و تحلیل سیستم های هسته ای، غیر هسته ای و آیرودینامیک است. تخصص او شامل دینامیک سیالات محاسباتی، دیرگدازهای پیشرفته با آنتروپی بالا با دمای بالا، تلاطم، کاهش کشش از طریق اصلاح سطح، ساخت پیشرفته، گردابه و انتقال حرارت است. او راکتورهای گاز، آب، نمک مذاب و آب سنگین را طراحی و مدلسازی کرده است. با این حال، رودریگز با شور و حرارت در مورد برخی از آخرین پروژه های خود صحبت کرد.

یکی از اینها همکاری با دانشجویی در دانشگاه نیومکزیکو بود که شامل دینامیک سیالات بود. آنها نیروی کشش موشک و فورد موستانگ را با فرورفتن سطح آنها به ترتیب 40 و 25 درصد کاهش دادند، مشابه مفهوم فرورفتن توپ گلف برای پرواز دورتر.

پروژه دیگر شامل دمای بالا در راکتورهای نمک مذاب بود. رودریگز معتقد است که تیم او اکنون رکورددار انجام آزمایش‌های خوردگی نمک مذاب در بالاترین دما، 965 درجه سانتیگراد، بدون ایجاد خوردگی قابل مشاهده بر روی مواد است.

رودریگز همچنین به کار اخیر خود در ترویج راکتورهای کوچک مدولار، کمک به کشورهایی مانند استونی، ارمنستان و اسلوونی برای تبدیل شدن از شیل به هسته‌ای برای مستقل شدن از انرژی افتخار می‌کند. اما یکی از افتخارآمیزترین دستاوردهای او کتاب «دینامیک سیالات محاسباتی کاربردی و مدل‌سازی آشفتگی» است که تألیف اوست و هم‌اکنون در سراسر جهان مورد استفاده قرار می‌گیرد.

رودریگز یکی از آن داستان های موفقیتی است که قدرت پشتکار را ثابت می کند. پدرش، سالوادور رودریگز پدر، زمانی که تنها 17 سال داشت از گواناخواتو مکزیک به ایالات متحده آمد. او که مصمم بود چیزی از زندگی خود بسازد، با آب و غذای بسیار کمی از مرز عبور کرد و بیش از صد مایل بیابان را طی کرد. او بعداً با خوانا باربوسا، که او نیز یک مهاجر مکزیکی بود، ازدواج کرد. این زوج مصمم به تشکیل خانواده در ایالات متحده بودند که باعث شد هر دو شهروند ایالات متحده شوند.

رودریگز “این بهترین میراثی است که تا به حال دریافت کرده ام.” گفت.

در حالی که والدینش اخلاق کاری را در او و خواهر و برادرش القا کردند، رودریگز آن را بسیار فراتر از انتظارات آنها دنبال کرد. در طول سال دوم دبیرستان، برخی از دانش‌آموزان UCLA از کلاس هندسه او بازدید کردند و در مورد شغلی در مهندسی صحبت کردند.

رودریگز گفت: “من به لیست نگاه کردم و کلمات مهندسی هسته ای را دیدم و مانند “وای، من می خواهم آن باشم!” “من 16 ساله بودم. این چشمانم را باز کرد و از آن زمان این رویای من بوده است.”

رودریگز با مادربزرگش در مزارع کار می کرد و در تابستان توت فرنگی و تمشک می چید و برای کسب درآمد به پدرش در آبیاری کمک می کرد. در یکی از آن روزها، پدرش به او گفت: «خوب، حالا که 17 سالته و در آستانه فارغ التحصیلی از دبیرستان هستی، یا به سربازی برو یا کار پیدا کن، اما تنها هستی. الآن میخوای چی کار کنی؟”

رودریگز به یاد می‌آورد که وقتی به پدرش در مورد برنامه‌اش برای حضور در UC سانتا باربارا برای دریافت مدرک لیسانس در مهندسی هسته‌ای گفت، پدرش پاسخ ساده‌ای داد، “باشه، باشه” و تا سال‌ها بعد متوجه اهمیت آن نشد.

رودریگز به کار خود در ساندیا ادامه می دهد در حالی که با همسر 26 ساله خود سه فرزند را بزرگ می کند. دو تن از فرزندان او در کالج هستند و مانند پدرشان در رشته مهندسی فعالیت می کنند، در حالی که کوچکترین آنها که هنوز دبیرستانی است، در رشته شیمی جوایزی می برد. او در اوقات فراغت خود با دانش آموزان راهنمایی و دبیرستان اقلیت محروم، باشگاه علمی ساندیا که او تأسیس کرد و MANOS، برنامه علمی و مهندسی عملی Sandia برای دانش آموزان اسپانیایی کار می کند. او همچنین از پختن دستور العمل های سنتی خانوادگی لذت می برد، کمربند مشکی در کاراته اوکیناوا دارد و گیتار رانچرا و راک باس را با یک گروه می نوازد.

واضح است که رودریگز نه تنها به کار خود علاقه دارد، بلکه به زندگی نیز علاقه دارد. او می‌گوید که شناخته شدن برای این اشتیاق شگفت‌انگیز است، «وقتی فهمیدم اولین ساندیان هستم که این جایزه را دریافت کردم، بسیار متواضعانه بود. و با این حال من خواهم گفت که بهترین من هنوز آنجا نیست.





Source link

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا