معلوم شد میوه ای مرموز قدیمی ترین فسیل شناخته شده از خانواده کندر و مر است.

اکنون محققان می گویند که این معما را حل کرده اند. با استفاده از فناوری اسکن کامپیوتری، استفان منچستر، متصدی گیاه‌شناسی دیرینه در موزه تاریخ طبیعی فلوریدا، بازسازی‌های سه بعدی از نمونه‌های فسیلی اصلی و سایر نمونه‌های جمع‌آوری شده از آن زمان را ایجاد کرد. او آنها را به یکی از همکارانش نشان داد که متوجه چیز عجیبی در مورد پنج دانه مثلثی داخل آن شد.

“وقتی تصاویر سه بعدی را به او نشان دادم، او گفت: “اینها دانه نیستند. منچستر از مکالمه خود با والتر جاد، متصدی گیاه شناسی موزه فلوریدا، به یاد می آورد.

هدرها غلاف های چوبی هستند که لایه محافظتی بیشتری به دانه ها می دهند. به عنوان مثال می توان به سنگ های سخت در هسته گیلاس، هلو، خرما و پسته اشاره کرد که از هضم دانه ها با بقیه میوه ها جلوگیری می کند.

تشخیص دانه های هدر، به خصوص زمانی که به اندازه دانه های برف هستند، نیاز به مطالعه دقیق دارد. روش‌های سنتی گیاه‌شناسی دیرینه، که شامل حل تدریجی فسیل‌ها در اسید و مشاهده هر لایه جدید زیر میکروسکوپ بود، کافی نبود.

منچستر گفت: «اگر نمونه‌هایی داشتیم که دقیقاً در هواپیمای مناسب شکستند، می‌توانستم آنها را شناسایی کنم، اما با موادی که در دست داشتیم، نمی‌توانستم بگویم.

فقط چند گروه از گیاهان وجود دارند که هدر تولید می کنند، حتی تعداد کمی از آنها با میوه هایی که حاوی پنج دانه هستند که در یک پنتاگرام قرار گرفته اند. منچستر و جاد از طریق فرآیند حذف، مشخص کردند که فسیل‌ها متعلق به گونه‌های منقرض شده Burseraceae، خانواده کندر است.

چوب های فسیل شده، برگ ها، میوه ها و گل های این خانواده در جاهای دیگر هند یافت شده اند که اغلب بین صفحات ضخیم بازالتی که توسط یکی از بزرگترین فوران های آتشفشانی در تاریخ زمین ایجاد شده است، قرار گرفته اند.

در آن زمان هند جزیره ای در سواحل جنوب شرقی آفریقا بود. صفحه قاره هند کم کم به اروپا و آسیا نزدیک می شد و با عبور از ماداگاسکار مهر و موم لایه نازکی از پوسته زمین را شکست. رودخانه‌های سنگ مایع روی منظره‌ای به بزرگی کالیفرنیا و تگزاس سرازیر شدند. فوران ها به طور متناوب برای تقریبا یک میلیون سال اتفاق افتاد و مکرراً هر گونه گیاهی را که در طول فوران رشد می کرد، از بین برد.

منچستر گفت: «فسیل‌ها در زمان استراحت بین فوران‌ها حفظ شدند. برکه‌ها و برکه‌ها بر روی جریان‌های گدازه‌ای نسبتاً تازه تشکیل شده‌اند و پوشش گیاهی از جمله چوب و دانه‌ها در آن‌ها شسته شده و با رسوبات پوشیده شده است.»

آتشفشان سپر مسئول تخریب درست قبل و بعد از برخورد سیارکی که پرده‌های کرتاسه را کنار زد فعال بود و گمان می‌رود که هر دو در انقراض‌های پس از آن نقش داشته باشند.

تاکنون، بیشتر فسیل‌های خانواده بخور از صخره‌های مربوط به برخورد سیارک به دست آمده است. میوه های اصلی کشف شده در دهه 1970 قبل از این رویداد فسیل شده بودند. این باعث می‌شود که آنها قدیمی‌ترین فسیل‌های Burseraceae باشند که تاکنون کشف شده‌اند، که پیامدهای مهمی برای منشا خانواده دارد. دانشمندان ایده خوبی از زمان تکامل گیاهان این گروه دارند، اما هنوز مشخص نیست که آنها از کجا آمده اند.

گونه های باستانی Burseraceae جزء رایج فسیل ها در جنوب انگلستان، جمهوری چک و بخش هایی از آمریکای شمالی هستند. با این حال، با شروع تقریباً 50 میلیون سال پیش، آب و هوای زمین یک فرآیند طولانی خنک شدن را آغاز کرد که در نهایت به جدیدترین عصر یخبندان منجر شد. با کاهش دما، به نظر می رسد گونه های کندر ترجیحات خود را به نیمکره تغییر می دهند. امروزه بیش از 700 گونه Burseraceae وجود دارد و بیشتر آنها در جنوب خط استوا رشد می کنند.

تصور می شود که اجداد گونه های مدرن Burseraceae برای اولین بار در جایی در شمال ظاهر شده اند. از طرف دیگر، ممکن است چند گونه اولیه پراکنش جهانی داشته باشند اما با دور شدن قاره ها منزوی شدند.

فسیل های هندی نشان می دهد که نیمکره جنوبی ممکن است زادگاه واقعی خانواده بوده باشد.

منچستر گفت: “این امکان وجود دارد که ما سنگ هایی با سن مناسب در اروپا نداشته باشیم که نشان دهیم آنها در آنجا بوده اند، اما این نشان می دهد که نمی توانیم نیمکره جنوبی را به عنوان نقطه مبدا رد کنیم.”