بوم شناس USGS کلیدی را برای باز کردن بحث های علمی طولانی مدت در مورد تکه تکه شدن زیستگاه ایجاد می کند

والنته به‌عنوان یک بوم‌شناس منظر، بررسی می‌کند که چگونه اکوسیستم‌های فردی در یک کل بزرگ‌تر قرار می‌گیرند، از جمله اینکه چرا شکل می‌گیرند و الگوهایی که با هم ایجاد می‌کنند. امروز او دستیار رئیس واحد است واحد تحقیقات ماهی و حیات وحش تعاونی USGS آلاباما و استادیار دانشگاه آبرن، اما مسیر او به سوی میانجیگری علمی زمانی آغاز شد که دکترای خود را از دانشگاه ایالتی اورگان گرفت.

مانند بسیاری از دانش آموزان، او در جلسات آزمایشگاه با همسالان و مشاور خود شرکت می کند. یک موضوع به طور خاص همچنان مورد بحث قرار گرفت – تأثیر تکه تکه شدن زیستگاه بر تنوع زیستی. یک بحث علمی طولانی مدت در مورد اینکه چگونه یک اکوسیستم تکه تکه شده بر تعداد گونه ها در منطقه اطراف تأثیر می گذارد وجود داشته است. با افزایش علاقه به بحث، پراکندگی معمولاً توسط انسان ایجاد می شود.

این یک واقعیت غیرقابل انکار است که همه اشکال زندگی نیاز به فضا دارند. دانشمندان تشخیص می‌دهند که زیست‌شناسی و بوم‌شناسی یک گونه، میزان آن را تعیین می‌کند: برخی از گونه‌ها به بخش‌های وسیعی از زیستگاه مستمر نیاز دارند، برخی دیگر نیازی ندارند.

انسان‌ها می‌توانند زیستگاه‌ها را با از بین بردن تکه‌های پیوسته زیستگاه با پیشرفت‌هایی مانند جاده‌ای در میان جنگل تغییر دهند، یا می‌توانند تکه‌های زیستگاهی بزرگ‌تر از آنچه قبلاً در آنجا بود ایجاد کنند – مانند ترکیب بسیاری از دریاچه‌های کوچک و کم عمق در یک دریاچه بزرگ‌تر و عمیق‌تر. . اگرچه امروزه انسان ها عامل اصلی تکه تکه شدن زیستگاه ها هستند، اما به طور طبیعی نیز رخ می دهد، مانند وقتی یک گردباد در جنگل می شکافد.

چیزی که والنته و همکارانش در مقطع کارشناسی ارشد علاقه مند بود این بود که اکولوژیست ها به دو مکتب فکری تقسیم شدند، یکی که شواهد محکمی داشت که نشان می داد تکه تکه شدن زیستگاه برای تنوع زیستی مضر است، و دیگری که به همان اندازه شواهد محکمی داشت که نشان می داد، برعکس، تکه تکه شدن زیستگاه ها تنوع زیستی را افزایش می دهد. .

تنوع زیستی، که برای سلامت اکوسیستم ها و جوامع خود ما حیاتی است، در سطح جهانی در حال کاهش است، بنابراین خطرات آن زیاد است. درک اینکه تکه تکه شدن زیستگاه کمک می کند یا آسیب می رساند برای برنامه ریزی حفاظت بسیار مهم است.

همانطور که بیشتر دانشمندان مشتاق و در حال جوانه زدن تمایل دارند انجام دهند، والنته با حرص هر مقاله ای را که در مورد این موضوع منتشر می شد می خواند. اما با هر برگ او بیشتر و بیشتر گیج می شد. علم به سمت اجماع حرکت نمی کرد، هر یک از طرفین فقط بخش خود را از شیب ایجاد شده توسط این بحث عمیق تر می کردند.

والنته از خود پرسید، اگر او، کسی که علم را خوب می‌فهمد، گیج شده است، این برای غیر دانشمندان چه معنایی دارد؟ مردمی که باید بر اساس این علم تصمیمات متمرکز بر حفاظت را می گرفتند، اگر علم دو چیز کاملا متضاد می گفت، چگونه می توانستند؟

پس از اخذ مدرک دکترا، سردرگمی والنته در مورد بحث شروع به ناامیدی کرد. به نظر نمی رسد که هیچ یک از طرفین در بحث تکه تکه شدن زیستگاه مایل به دور هم جمع شدن برای حل مناقشه باشند.

والنته می‌خواست کمک کند، اما به‌عنوان یک بوم‌شناس مناظر تازه ساخته شده، آماده نبود اجدادش را به چالش بکشد تا متفاوت فکر کنند. بنابراین او وقت خود را معطوف کرد، به این امید که شخص دیگری شروع به پرکردن غباری کند که بحث تکه تکه شدن زیستگاه برجای گذاشته بود. هیچ کس انجام نداد.

سپس، گزارش جان نوربرگ و دیگران توجه خود را به مفهوم بحث های “بسته” در علم محیط زیست جلب کرد – بحث هایی که در آن هر طرف از کار در جهت اجماع خودداری می کند – که هشدار داد می تواند مانع پیشرفت حفاظت شود. این به این دلیل است که افرادی که در مورد سیاست های زیست محیطی تصمیم می گیرند، از جمله اینکه چه چیزی و کجا باید محافظت شود، برای اطلاع رسانی تصمیمات خود به علم متکی هستند.

نویسندگان خاطرنشان می کنند که در مواجهه با بیش از یک «پاسخ صحیح»، تصمیم گیرندگان می توانند علمی را انتخاب کنند که از دستور کار خود حمایت می کند، یا ممکن است علم را به طور کلی رد کنند. آنها استدلال کردند که این بحث های بسته نقش علم را – که از نظر سیاسی بی طرف است – در اطلاع رسانی سیاست های زیست محیطی بی اعتبار می کند.

اعلامیه روزنامه نوربرگ والنته را تحت تاثیر قرار داد. این انگیزه او را برانگیخت تا سرانجام تلاش کند تا بحث تکه تکه شدن زیستگاه و تنوع زیستی را حل کند یا حداقل توجه را به آن جلب کند.

والنته تصمیم گرفت تا کاری وحشیانه انجام دهد – هر دو طرف بحث سرسختانه را با هم جمع کند تا یک نسخه خطی تهیه کند که راهی به جلو را از بیراهه ترسیم کند، طرحی برای چگونگی “باز کردن قفل” علم به ظاهر ناپذیر.

او با کارشناسان برجسته دو طرف مناظره تماس گرفت و از آنها خواست که در این کار با او همراهی کنند و به اعتبار او، آنها موافقت کردند.

کار بر روی نسخه خطی آسان نبود. اگرچه نویسندگان توانستند در مورد محصول نهایی به توافق برسند، اما برای رسیدن به این هدف از طرف والنته رفت و آمد زیادی لازم بود. حتی انتخاب کلمات هم گاهی باید واسطه می شد.

با نگاهی به گذشته، والنته به کارهایی که انجام داده اند افتخار می کند، حتی اگر گاهی اوقات پیمایش آن دشوار بود. را مقاله علمی دریافت کرد اختلاف نظرهای اصلی را شرح می دهد تا توضیح دهد که چرا این بحث وجود دارد. سپس راه‌هایی را برای باز کردن قفل علم پیشنهاد می‌کند.

یکی از کلیدهایی که این مقاله شناسایی می‌کند این است که دانشمندان مطالعاتی را انجام دهند تا بفهمند در وهله اول چه چیزی به یافته‌های متناقض کمک می‌کند. راه دیگری که دانشمندان می توانند به این رشته کمک کنند تا به سمت اجماع حرکت کند، بازگشت به مبانی روش علمی است. به طور خاص، بوم شناسان باید در هنگام طراحی مطالعات به جای آزمایش یک فرضیه، چندین فرضیه یا سلسله مراتب فرضیه ها را در نظر بگیرند.

برای گرد هم آوردن جامعه علمی برای کار در جهت راه حل، این مقاله نمونه هایی از تلاش های مشترک را ارائه می دهد که بحث سازنده را از جمله از طریق فرآیندهای ساختاریافته و همچنین در جلسات علمی تسهیل می کند.

این پیشنهادات ممکن است بدیهی به نظر برسند، اما در تکمیل این دست‌نوشته، والنته و نویسندگان همکارش چارچوبی بسیار مورد نیاز برای پیشبرد علم در این منطقه حیاتی حفاظتی ارائه کرده‌اند.

تنها زمان نشان خواهد داد که در حوزه اکولوژی منظر چه اتفاقی می افتد. از طرف والنته، او خوشحال است که این مشکل را در کانون توجه قرار داده است و نویسندگان حداقل توانسته‌اند در مورد اینکه چگونه می‌توانند قفل بحث 50 ساله در مورد تکه تکه شدن زیستگاه و تنوع زیستی را باز کنند، به اجماع برسند. او نسبت به آینده حوزه تحقیقاتی خود خوشبین است و امیدوار است که بوم شناسان منظر آینده از این دست نوشته برای هدایت علم خود استفاده کنند.

والنته یکی از بسیاری از بوم شناسان منظر در USGS، که علم آن در نهایت با هدف بهبود حیات وحش و حفاظت از اکوسیستم در سراسر کشور و در سراسر جهان است. بسیاری از آن علوم پایه اساسی است و با هماهنگی یا همکاری نزدیک با افرادی که مدیریت یا تصمیم گیری در مورد حفاظت از مناظر مورد مطالعه را انجام می دهند تولید می شود. به این دلایل، دانشمندان USGS و علم به طور قابل توجهی به حفاظت از حیات وحش و اکوسیستم کمک می کنند. دست نوشته ای که Valente برای کمک به باز کردن بحث در مورد تکه تکه شدن زیستگاه و تنوع زیستی هدایت می کند، تنها یک نمونه است.